KAMADEVA STOTHRAM (REMADEVIKRUTHAM)

 

കാമദേവസ്തോത്രം (രമാദേവീകൃതം )

ഓം ഹ്രാം ഹ്രീം ഹ്രൂം ।

ഓം നമോ ഭഗവതേ ഹൃഷീകേശായ
സർവഗുണവിശേഷൈർവിലക്ഷിതാത്മനേ ।

ആകൂതീനാം ചിത്തീനാം ചേതസാം വിശേഷാണാം ചാധിപതയേ ।
ഷോഡശകലായ ഛന്ദോമയായ അന്നമയായ അമൃതമയായ
സർവമയായ സഹസേ ഓജസേ ബലായ കാന്തായ കാമായ നമസ്തേ ।
ഉഭയത്ര ഭൂയാത് ॥ 18 ॥

സ്ത്രിയോ വ്രതൈസ്ത്വാ ഹൃഷീകേശ്വരം സ്വതോ
ഹ്യാരാധ്യ ലോകേ പതിമാശാസതേഽന്യം ।
താസാം ന തേ വൈ പരിപാന്ത്യപത്യം
പ്രിയം ധനായൂംഷി യതോഽസ്വതന്ത്രാഃ ॥ 19 ॥

സ വൈ പതിഃ സ്യാദകുതോഭയഃ സ്വയം
സമന്തതഃ പാതി ഭയാതുരം ജനം ।
സ ഏക ഏവേതരഥാ മിഥോ ഭയം
നൈവാത്മലാഭാദധി മന്യതേ പരം ॥ 20 ॥

യാ തസ്യ തേ പാദസരോരുഹാർഹണം
നികാമയേത്സാഖിലകാമലമ്പടാ ।
തദേവ രാസീപ്സിതമീപ്സിതോഽർചിതോ
യദ്ഭഗ്നയാച്ഞാ ഭഗവൻ പ്രതപ്യതേ ॥ 21 ॥

മത്പ്രാപ്തയേഽജേശ സുരാസുരാദയഃ
തപ്യന്ത ഉഗ്രം തപ ഐന്ദ്രിയേ ധിയഃ ।
ഋതേ ഭവത്പാദപരായണാന്ന മാം
വിന്ദന്ത്യഹം ത്വദ്ധൃദയാ യതോഽജിത ॥ 22 ॥

സ ത്വം മമാപ്യച്യുത ശീർഷ്ണി വന്ദിതം
കരാംബുജം യത്ത്വദധായി സാത്വതാം ।
ബിഭർഷി മാം ലക്ഷ്മ വരേണ്യ മായയാ
ക ഈശ്വരസ്യേഹിതമൂഹിതും വിഭുഃ ॥ 23 ॥

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതമഹാപുരാണേ പഞ്ചമസ്കന്ധേ അഷ്ടാദശാധ്യായാന്തർഗതം
രമാദേവീകൃതം കാമദേവസ്തോത്രം സമാപ്തം ॥

================================================================

MEANING OF VERSES

ശ്രീമദ്ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിലെ പഞ്ചമസ്കന്ധം പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, ഇളാവൃതവർഷത്തിന് തെക്കുള്ള കേതുമാലവർഷത്തിൽ മഹാലക്ഷ്മി (രമാദേവി) കാമദേവരൂപിയായ ഭഗവാൻ പ്രദ്യുമ്നനെ സ്തുതിക്കുന്ന (ഇവിടെ “രമാദേവീകൃതം” എന്നു പറയുന്നത് “രമാദേവി രചിച്ച സ്തോത്രം” എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. അതിനാൽ കാമദേവസ്തോത്രത്തിൽ ലക്ഷ്മീദേവി തന്നെയാണ് ഭഗവാനെ (വിഷ്ണുവിനെ) കാമദേവസ്വരൂപത്തിൽ സ്തുതിക്കുന്നത്) രമാദേവീകൃത കാമദേവ സ്തോത്രത്തിന്റെ മന്ത്ര-ശ്ലോകം തിരിച്ചുള്ള മലയാളം അർത്ഥം താഴെ നൽകുന്നു:

മന്ത്രം 18

ആകൂതീനാം ചിത്തീനാം ചേതസാം വിശേഷാണാം ചാധിപതയേ ।

ഷോഡശകലായ ഛന്ദോമയായ അന്നമയായ അമൃതമയായ

സർവമയായ സഹസേ ഓജസേ ബലായ കാന്തായ കാമായ നമസ്തേ ।

ഉഭയത്ര ഭൂയാത് ॥ 18 ॥

അർത്ഥം:

സങ്കല്പങ്ങളുടെയും (ആകൂതികൾ), ചിന്തകളുടെയും (ചിത്തികൾ), മനസ്സിന്റെയും (ചേതസ്സ്), ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ വിഷയവിശേഷങ്ങളുടെയും അധിപതിയായ അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം. പതിനാറ് കലകളോടുകൂടിയവനും, വേദമന്ത്രസ്വരൂപനും (ഛന്ദോമയൻ), സ്ഥൂലശരീരത്തെ നിലനിർത്തുന്ന അന്നസ്വരൂപനും, മോക്ഷപ്രദമായ അമൃതമയനും, സർവ്വവ്യാപിയും, മാനസികബലവും (സഹസ്സ്), ഇന്ദ്രിയശക്തിയും (ഓജസ്സ്), ശാരീരികബലവുമായ അങ്ങേക്ക് പ്രണാമം. പരമകാന്തനും, സകല ജീവികളിലും ഇച്ഛാരൂപത്തിൽ വർത്തിക്കുന്ന കാമദേവസ്വരൂപനുമായ അവിടുത്തേക്ക് നമസ്കാരം. അങ്ങയുടെ കാരുണ്യം എനിക്ക് ഇഹത്തിലും പരത്തിലും (ഭൗതിക-ആത്മീയ ലോകങ്ങളിൽ) ഉണ്ടാകുമാറാകട്ടെ.

ശ്ലോകം 19

സ്ത്രിയോ വ്രതൈസ്ത്വാ ഹൃഷീകേശ്വരം സ്വതോ

ഹ്യാരാധ്യ ലോകേ പതിമാശാസതേഽന്യം ।

താസാം ന തേ വൈ പരിപാന്ത്യപത്യം

പ്രിയം ധനായൂംഷി യതോഽസ്വതന്ത്രാഃ ॥ 19 ॥

അർത്ഥം:

സ്ത്രീകൾ നാനാവിധ വ്രതങ്ങളിലൂടെ ഇന്ദ്രിയാധിപനായ അങ്ങയെത്തന്നെ ആരാധിച്ചിട്ട്, ലൗകികനായ വേറൊരുവനെ പതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ അങ്ങനെയുള്ള ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് അവരുടെ സന്താനങ്ങളെയോ, പ്രിയപ്പെട്ട വസ്തുക്കളെയോ, ധനത്തെയോ, സ്വന്തം ആയുസ്സിനെപ്പോലുമോ സംരക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല; എന്തെന്നാൽ അവരെല്ലാം കാലത്തിനും പ്രകൃതിക്കും അധീനരായ പരാധീനരും (അസ്വതന്ത്രരും) ആണ്.

ശ്ലോകം 20

സ വൈ പതിഃ സ്യാദകുതോഭയഃ സ്വയം

സമന്തതഃ പാതി ഭയാതുരം ജനം ।

സ ഏക ഏവേതരഥാ മിഥോ ഭയം

നൈവാത്മലാഭാദധി മന്യതേ പരം ॥ 20 ॥

അർത്ഥം:

സ്വയം യാതൊരു ഭയവുമില്ലാത്തവനും (അകുതോഭയൻ), ഭയന്നോടിയെത്തുന്ന ജീവനെ സർവ്വവിധ വിപത്തുകളിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കുന്നവനും ആരോ, അവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ പതി (നാഥൻ). അങ്ങനെയുള്ള നാഥൻ അവിടുന്ന് ഒരുവൻ മാത്രമാണ്. അങ്ങയെ വിട്ട് മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിച്ചാൽ ഭയം നേരിടുന്നവർ പരസ്പരം ഭയപ്പെടുന്നതുപോലെ വ്യർത്ഥമാണ്. കൂടാതെ, അങ്ങയെ ലഭിക്കുന്നതിനേക്കാൾ (ആത്മലാഭം) ശ്രേഷ്ഠമായി മറ്റൊന്നുമില്ലെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.

ശ്ലോകം 21

യാ തസ്യ തേ പാദസരോരുഹാർഹണം

നികാമയേത്സാഖിലകാമലമ്പടാ ।

തദേവ രാസീപ്സിതമീപ്സിതോഽർചിതോ

യദ്ഭഗ്നയാച്ഞാ ഭഗവൻ പ്രതപ്യതേ ॥ 21 ॥

അർത്ഥം:

അങ്ങനെയുള്ള അങ്ങയുടെ പാദപത്മങ്ങളെ പൂജിക്കാൻ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൾ സകലവിധ ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും പരമമായ ഫലത്തെ പ്രാപിച്ചവളാണ്. എന്നാൽ ലോകസുഖങ്ങളെ ആഗ്രഹിച്ച് അങ്ങയെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് അവിടുന്ന് അവർ ഇച്ഛിക്കുന്നതു നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആ ലൗകിക ആഗ്രഹങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുമ്പോൾ അവർ തീവ്രമായി പരിതപിക്കുകയും ദുഃഖിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശ്ലോകം 22

മത്പ്രാപ്തയേഽജേശ സുരാസുരാദയഃ

തപ്യന്ത ഉഗ്രം തപ ഐന്ദ്രിയേ ധിയഃ ।

ഋതേ ഭവത്പാദപരായണാന്ന മാം

വിന്ദന്ത്യഹം ത്വദ്ധൃദയാ യതോഽജിത ॥ 22 ॥

അർത്ഥം:

ഹേ അജിതനായ പ്രഭോ! ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ തല്പരരായ ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, മറ്റു ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ തുടങ്ങിയവർ എന്നെ (ഐശ്വര്യത്തെ) നേടാനായി കഠിനമായ തപസ്സുകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. എങ്കിലും, അങ്ങയുടെ പാദപത്മങ്ങളെ മാത്രം ശരണം പ്രാപിച്ച ഭക്തന്മാരെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും ഞാൻ വരിക്കാറില്ല; കാരണം, ഞാൻ സദാ അങ്ങയുടെ ഹൃദയത്തിൽ മാത്രം വസിക്കുന്നവളാണ്.

ശ്ലോകം 23

സ ത്വം മമാപ്യച്യുത ശീർഷ്ണി വന്ദിതം

കരാംബുജം യത്ത്വദധായി സാത്വതാം ।

ബിഭർഷി മാം ലക്ഷ്മ വരേണ്യ മായയാ

ക ഈശ്വരസ്യേഹിതമൂഹിതും വിഭുഃ ॥ 23 ॥

അർത്ഥം:

ഹേ അച്യുത! പരമപൂജ്യനായ അവിടുന്ന് സ്വന്തം ഭക്തന്മാരുടെ (സാത്വതരുടെ) ശിരസ്സിൽ അനുഗ്രഹപൂർവ്വം വെച്ചുകൊടുക്കുന്ന ആ തൃക്കൈത്താമര എന്റെ ശിരസ്സിലും വെയ്ക്കേണമേ. എന്നിരുന്നാലും, അങ്ങ് എന്നെ വക്ഷസ്സിൽ ഒരു അടയാളം (മറു) പോലെ മായാവിലാസത്താൽ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. സാക്ഷാൽ പരമേശ്വരനായ അങ്ങയുടെ ദിവ്യമായ ലീലകളെയും ഇച്ഛകളെയും അളന്നറിയാൻ ആർക്കാണ് സാധിക്കുക!