ശാക്ത-വൈഷ്ണവ സംഗമഭാവം പ്രകടമാക്കുന്നതും പരമശിവൻ
പാർവ്വതീദേവിക്ക് ഉപദേശിച്ചു നൽകുന്നതുമായ
ശ്രീ മദനഗോപാല ധ്യാനസ്തോത്രത്തിന്റെ ശ്ലോകം
തിരിച്ചുള്ള മലയാളം അർത്ഥം:
ശ്ലോകം 1 - 3: അവതാര രഹസ്യം
ഈശ്വര ഉവാച-
ശൃണു ദേവി പ്രവക്ഷ്യാമി രഹസ്യം ഭുവനേശ്വരി .
തവൈവ പൗരുഷം രൂപം ഗോപികാനയനാമൃതം .. 1..
സദാ നിഷേവിതം രാഗാദ്ഭവദ്വിരഹഭീരുഭിഃ .
സത്യഭാമാദിരൂപാഭിർമായാമൂർതിഭിരഷ്ടഭിഃ .. 2..
ഖ്യാതം മദനഗോപാലസഞ്ജ്ഞയാ ഭുവനത്രയേ .
തസ്യ ധ്യാനം പ്രവക്ഷ്യാമി സർവപാപപ്രണാശനം .. 3..
അർത്ഥം:
പരമശിവൻ അരുളിച്ചെയ്തു: ഹേ ഭുവനേശ്വരിയായ ദേവീ,
പരമരഹസ്യമായ ഒരു തത്ത്വം ഞാൻ പറയാം, കേട്ടാലും.
ഗോപികമാരുടെ കണ്ണുകൾക്ക് അമൃതസമാനമായ ആ രൂപം
സാക്ഷാൽ ശക്തിയുടെ തന്നെ പുരുഷരൂപമാണ്
(പൗരുഷം രൂപം). ശക്തിയുമായുള്ള വിരഹത്തെ ഭയന്ന് ശക്തിയുടെ
തന്നെ മായാമൂർത്തികളായ സത്യഭാമ മുതലായ
അഷ്ടമഹിഷിമാരാൽ പ്രേമത്തോടെ സദാ സേവിക്കപ്പെടുന്നവനും,
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും 'മദനഗോപാലൻ' എന്ന നാമത്തിൽ
പ്രസിദ്ധനുമായ ആ ഭഗവാന്റെ സർവ്വപാപഹരമായ ധ്യാനം
ഞാൻ ഉപദേശിച്ചുതരാം.
ശ്ലോകം 4 - 5: ധ്യാനമാഹാത്മ്യം
സർവമോഹമയം സർവസമ്പത്പ്രദമനുത്തമം .
അണിമാദിമഹൈശ്വര്യപ്രദമായുഃപ്രവർധനം .. 4..
സൗഭാഗ്യദായകം നൄണാം സ്ത്രീണാം ചൈവ വിശേഷതഃ .
കിമത്ര ബഹുനോക്തേന ധ്യാനേനാനേന ഭാമിനി .
യദ്യദിച്ഛതി തത്സർവം നരഃ പ്രാപ്നോത്യസംശയഃ .. 5..
അർത്ഥം:
ഈ ധ്യാനം സമസ്ത ലോകങ്ങളെയും വശീകരിക്കുന്നതും,
സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങളെയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതുമാണ്; അണിമ
തുടങ്ങിയ അഷ്ടൈശ്വര്യങ്ങളെ നൽകുന്നതും ആയുസ്സിനെ
വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. മനുഷ്യർക്ക് പൊതുവെയും,
സ്ത്രീകൾക്ക് വിശേഷിച്ചും ഇത് സൗഭാഗ്യം നൽകുന്നു.
അല്ലയോ ഭാമിനീ, കൂടുതൽ വർണ്ണിക്കുന്നത് എന്തിന്?
ഈ ധ്യാനം കൊണ്ട് ഒരു മനുഷ്യൻ എന്തെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ
അതെല്ലാം നിസ്സംശയം പ്രാപിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 6 - 9: വർണ്ണനയും മുഖസൗന്ദര്യവും
ശ്രീമദ്ബാലാർകസങ്കാശം പദ്മരാഗമണിപ്രഭം .
ബന്ധൂകബന്ധുരാലോകസന്ധ്യാരാഗാരുണദ്യുതിം .. 6..
മകുടാനേകമാണിക്യപ്രഭാപല്ലവിതാംബരം .
കിരീടോപാന്തവിന്യസ്തബർഹിബർഹാവതംസകം .. 7..
കസ്തൂരീതിലകാക്രാന്തകമനീയാലകസ്ഥലം .
നിസ്തലസ്ഥൂലമാണിക്യചാരുമൗക്തികമണ്ഡലം .. 8..
ദന്താംശുകുസുമാശ്ലിഷ്ടചിബുകോദ്ദേശശോഭിതം .
ശശാങ്കബിംബാലങ്കാരശ്ലാഘാതങ്കകരാനനം .. 9..
അർത്ഥം:
ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെയും പത്മരാഗക്കല്ലുപോലെയും
കാന്തിയുള്ളവനും, ഉച്ചപ്പൂവിന്റെയും (ബന്ധൂകം)
സന്ധ്യാശോഭയുടെയും പ്രഭയാൽ അരുണവർണ്ണത്തിൽ
(ചുവപ്പുരാശിയിൽ) വിളങ്ങുന്നവനുമാണ് ഭഗവാൻ.
കിരീടത്തിലെ അനവധി മാണിക്യങ്ങളുടെ ശോഭയാൽ
ആകാശത്തെ ചുവപ്പണിയിക്കുന്നവനും, കിരീടത്തിന്റെ ഒരു
വശത്ത് മയിൽപ്പീലി അണിഞ്ഞവനുമാണ്. നെറ്റിയിൽ
കസ്തൂരിതിലകത്താലും മനോഹരമായ ചുരുൾമുടികളാലും
ശോഭിക്കുന്നവനും, ഉരുണ്ട വലിയ മാണിക്യങ്ങളോടും
മുത്തുകളോടും കൂടിയ ആഭരണങ്ങളണിഞ്ഞവനുമാണ്.
പുഞ്ചിരിതൂകുമ്പോൾ മുല്ലമൊട്ടുപോലുള്ള ദന്തകാന്തി
പതിയുന്ന താടിയെല്ലുകളുള്ളവനും, പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ
സൗന്ദര്യത്തെപ്പോലും ലജ്ജിപ്പിക്കുന്ന മുഖപത്മത്തോടു
കൂടിയവനുമാണ്.
ശ്ലോകം 10 - 14: ആയുധങ്ങളും ദിവ്യരൂപവും
അനർധരത്നഗ്രൈവേയവിലസത്കംബുകന്ധരം .
ഉദംശുമൗക്തികൈർഹാരൈർവൈജയന്ത്യാ ച മാലയാ .. 10..
ശ്രീവത്സകൗസ്തുഭാഭ്യാം ച പരിഷ്കൃതഭുജാന്തരം .
ഛത്രം പുഷ്പം ശരം പദ്മം സൃണിം ശംഖേക്ഷുകാർമുകേ .. 11..
ഗദാം പാശം ച മുരലീം ബിഭ്രാണം മോഹനാകൃതിം .
നിമ്നനാഭിം രോമരാജീവിലസത്പല്ലവോദരം .. 12..
വിസങ്കടകടീദേശവാചാലമണിമേഖലം .
സ്പുരത്സൗദാമനീഛായാദായാദകനകാംബരം .. 13..
മണിമഞ്ജീരകിരണകിഞ്ജൽകിതപദാംബുജം .
ശാണോല്ലീഢമണിശ്രേണിരമ്യാംഘ്രിനഖമണ്ഡലം .. 14..
അർത്ഥം:
വിലമതിക്കാനാവാത്ത രത്നാഭരണങ്ങൾ ചാർത്തിയ
ശംഖുപോലുള്ള കഴുത്തുള്ളവനും, തിളങ്ങുന്ന മുത്തുമാലകൾ,
വൈജയന്തിമാല, ശ്രീവത്സചിഹ്നം, കൗസ്തുഭരത്നം എന്നിവയാൽ
അലംകൃതമായ മാറോടുകൂടിയവനുമാണ്. കുട (ഛത്രം), പൂവ്,
പുഷ്പബാണങ്ങൾ, താമര, അങ്കുശം (സൃണി), ശംഖ്,
കരിമ്പുവില്ല് (ഇക്ഷുകാർമ്മുകം), ഗദ, പാശം, പുല്ലാങ്കുഴൽ
എന്നിവ കൈകളിലേന്തിയ മോഹനരൂപനാണ്
(ഇവിടെ തന്ത്രവിധിപ്രകാരം ദശഭുജ-കാമരാജ ഭാവം വർണ്ണിക്കുന്നു).
ആഴമുള്ള നാഭിയും രോമാവലിയുള്ള ഉദരവും,
ചിലമ്പുന്ന രത്നമരഞ്ഞാൺ അണിഞ്ഞ വിസ്തൃതമായ
അരക്കെട്ടും, മിന്നൽക്കൊടിയെപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്ന
പീതാംബരവും ധരിച്ചവനാണ്. രത്നച്ചിലമ്പുകളുടെ
കാന്തിയാൽ പൂമ്പൊടി വിതറിയതുപോലുള്ള തൃപ്പാദങ്ങളും,
സാണം പിടിച്ച രത്നങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന കാൽനഖങ്ങളുമുള്ളവനാണ്.
ശ്ലോകം 15 - 19: പീഠസ്ഥിതിയും സഭാസേവയും
ആപാദകണ്ഠമായുക്തഭൂഷാശതമനോഹരം .
കല്പകാനോകഹാരാമമഹിതേ മണിമണ്ഡപേ .. 15..
ചിന്താമണിമഹാപീഠമധ്യേ ഹേമസരോരുഹേ .
കർണികാപരിസന്ദീപ്തശ്രീമഞ്ചക്രാസനേ ശുഭേ .. 16..
തിഷ്ഠന്തം ദേവദേവേശം ത്രിഭംഗീലലിതാകൃതിം .
വാമാംസശിഖരോപാന്തവ്യാലോലമണികുണ്ഡലം .. 17..
ആകുഞ്ചിതഭ്രുവം കിഞ്ചിത്കുഞ്ചിതാധരപല്ലവം .
ഗാനാമൃതരസാസ്വാദനിഷ്പന്ദനിഖിലേന്ദ്രിയൈഃ .. 18..
ഉപാസ്യമാനമാനന്ദാത് സദാരൈർദിവിഷദ്വരൈഃ .
സൗരദുന്ദുഭിനിർഘോഷൈർമുക്തപ്രസവവൃഷ്ടിഭിഃ .. 19..
അർത്ഥം:
പാദം മുതൽ കണ്ഠം വരെ നൂറുകണക്കിന് ആഭരണങ്ങളാൽ
അലംകൃതനായി, കല്പവൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട രത്നമണ്ഡപത്തിൽ,
ചിന്താമണി മഹാപീഠത്തിന് നടുവിലെ സ്വർണ്ണത്താമരയുടെ
പൊൻകേസരങ്ങളിൽ തിളങ്ങുന്ന ശ്രീചക്രാസനത്തിൽ
സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവനാണ് ഭഗവാൻ. ദേവദേവനായ അവിടുന്ന്
മനോഹരമായ ത്രിഭംഗി ഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്നു.
ഇടത്തെ തോളിനുമീതെ ആടിയുലയുന്ന രത്നകുണ്ഡലങ്ങളും,
വളഞ്ഞ പുരികക്കൊടികളും, പുല്ലാങ്കുഴലൂതാനായി അല്പം വളച്ച
അധരദളങ്ങളുമുള്ളവനാണ്. ഭഗവാന്റെ വേണുഗാനമാകുന്ന
അമൃതരസം നുകർന്ന് സമസ്ത ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നിശ്ചലമായിപ്പോയ
ദേവന്മാരാലും പത്നിമാരാലും, ദേവദുന്ദുഭിനാദത്തോടും
പൂമഴയോടും കൂടി ആനന്ദത്തോടെ ഭഗവാൻ സദാ ഉപാസിക്കപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 20: ഫലശ്രുതി
ധ്യായേന്മദനഗോപാലം മന്ത്രീ ശുചിരലങ്കൃതം .
പഠേന്മദനഗോപാലധ്യാനസ്തോത്രം സമാഹിതഃ .
സർവാൻ കാമാനവാപ്നോതി ദുർലഭാനപ്യയത്നതഃ .. 20..
അർത്ഥം:
സാധകൻ ശുദ്ധനായി സർവ്വാഭരണവിഭൂഷിതനായ
മദനഗോപാലനെ ഇപ്രകാരം ധ്യാനിക്കുകയും,
ഏകാഗ്രചിത്തനായി ഈ ധ്യാനസ്തോത്രം നിത്യവും
ജപിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ലോകത്തിൽ നേടാൻ അത്യന്തം
പ്രയാസമുള്ള ദുർലഭമായ സകല അഭീഷ്ടങ്ങളും യാതൊരു
പ്രയാസവുമില്ലാതെ അനായാസമായി പ്രാപിക്കുന്നതാണ്.
No comments:
Post a Comment