Rasakreeda (Sree Roopagoswamy virarchitham)

 രാസക്രീഡാ 

നമഃ ശ്രീരാസരസികായ

ശാരദശശധരവീക്ഷണഹൃഷ്ടഃ
     പരമവിലാസാലിഭിരഭിമൃഷ്ടഃ .
വല്ലവരമണീമണ്ഡലഭാവഃ
     പ്രോല്ലാസകകലമുരലീരാവഃ .. 1..

അഥ സകലാഭിർമദവികലാഭി-
     ര്നിശി പരിഭൂയ സ്വജനാൻ ഭൂയഃ .
അവിരുവതീഭിർനവയുവതീഭി-
     ര്വിഹിതോദ്ദേശഃ സുന്ദരവേശഃ .. 2..

മിലിതമൃഗാക്ഷീവാഞ്ഛിതസാക്ഷീ
     കൃതപരിഹാസഃ സ്ഫീതവിലാസഃ .
തദമലവാണീനിശിതകൃപാണീ
     ദലിതനികാരഃ കലിതവികാരഃ .. 3..

പ്രമദോത്തരലിതവല്ലവനാരീ
     മുഖചുംബനപരിരംഭണകാരീ .
ഉന്നതമനസാം സുദൃശാം മാന
     പ്രേക്ഷണതഃ കലിതാന്തർധാനഃ .. 4..

അനുകൃതചരിതഃ പുലിനേ പരിത-
     സ്തരുഷു ച പൃഷ്ടഃ ക്വാപി ന ദൃഷ്ടഃ .
യവതിചമൂഭിസ്ത്വരിതമമൂഭി-
     ര്മുഹുരനുഗീതഃ കുതുകപരീതഃ .. 5..

കാകിഭിരാഭിഃ പ്രാർഥിതസംഗഃ
     പ്രകടിതമൂർതിർധൃതരതിരംഗഃ .
കിമപി നിഗൂഢരുഷാ പരിപൃഷ്ടഃ
     കലിതോത്തരവിധിരലമുപവിഷ്ടഃ .. 6..

കരുണാശീലഃ ഖണ്ഡിതപീലഃ
     സ്തവകിതലീലഃ കുവലയനീലഃ .
ധൃതമൃദുഹാസഃ പ്രേമവിലാസ-
     സ്തതതനുവാസഃ കല്പിതരാസഃ .. 7..

അഥ പരികല്പിതമണ്ഡലബന്ധഃ
     കുസുമശരാസനവിഭ്രമകന്ദഃ .
യുവതീയുഗയുഗസുഭഗസ്കന്ധ
     ന്യസ്തലസദ്ഭുജദണ്ഡദ്വന്ദ്വഃ .. 8..

അലിപരിവീതേ മാരുതശീതേ
     വരസംഗീതേ ഭുവനാതീതേ .
ഭൂഷണതാരധ്വനിപരിസാര
     ക്രാന്തവനാന്തേ ശശിരുചികാന്തേ .. 9..

മധ്യഗമധ്യഗമധുപവിരാജി
     സ്ഫുടചമ്പകതതിവിഭ്രമഭാജി .
രാസേ കൃതരുചിരന്തസ്ഥായീ
     വേണുമുഖാധരപല്ലവദായീ .. 10..

സ്തംഭിതരാകാപതിരവികാരാൻ
     അപി സുരദാരാൻ മദയന്ന് ആരാത് .
കുതുകാകൃഷ്ടശ്ചിരമഭിവൃഷ്ടഃ
     സപദി വിലൂനൈഃ സുരതരുസൂനൈഃ .. 11..

അഥ കല്പീകൃതരജനിവിഹാരീ
     ഖസ്ഥസുരാസുരവിസ്മയകാരീ .
നിജനിജനികടസ്ഥിതിവിജ്ഞാന
     പ്രമുദിതരമണീകൃതസമ്മാനഃ .. 12..

നിജദൃഗ്ഭംഗീക്ഷുഭിതകുരംഗീ
     നയനാമണ്ഡലഗുരുകുചസംഗീ .
കേലിവിലോലഃ പ്രചലനിചോലഃ
     സ്വേദജലാങ്കുരചാരുകപോലഃ .. 13..

കുമുദയുതായാം തരണിസുതായാം
     സലിലവിനോദപ്രവലിതമോദഃ .
യുവതിനികായപ്രോക്ഷിതകായഃ
     ശിഥിലിതമാലഃ പുലകകരാലഃ .. 14..

അഥ വനമാലീ വരവിപിനാലീ
     കുഞ്ജനികേതനവീക്ഷണശാലീ .
ജയതി വിഹാരി നിശി മണിഹാരീ
     വ്രജതരുണീഗണമാനസഹാരീ .. 15..

നതജനബന്ധോ ജയ രസസിന്ധോ
     വദനോല്ലസിതശ്രമജലബിന്ദോ .
ത്വമഖിലദേവാവലികൃതസേവാ
     സന്തതിരധമാ വയമിഹ കേ വാ .. 16..

ജയ ജയ കുണ്ഡലയുഗരുചിമണ്ഡല
     വൃതഗണ്ഡസ്ഥല ദമിതാഖണ്ഡല .
ധൃതഗോവർധന ഗോകുലവർധന
     ദേഹി രതിം മേ ത്വയി മുരമർദന .. 17..

ഇതി ശ്രീരൂപഗോസ്വാമിവിരചിതസ്തവമാലായാം രാസക്രീഡാ സമാപ്താ.

----------------------------------------------------------------------
ശ്ലോകം 1
ശ്രീ രാസലീലാ രസികനായ ഭഗവാന് പ്രണാമം. 
ശരത്കാല ചന്ദ്രന്റെ ശോഭ കണ്ട് ആനന്ദഭരിതനായവനും, 
പരമമായ വിലാസഭാവങ്ങളാൽ ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടവനും, 
ഗോപികമാരുടെ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നവനും, 
തന്റെ മനോഹരമായ വേണുനാദത്താൽ അന്തരീക്ഷത്തെ ഉല്ലസിപ്പിച്ചവനുമായ 
ശ്രീകൃഷ്ണൻ രാസലീല ആരംഭിച്ചു.
ശ്ലോകം 2
അനന്തരം, പ്രേമപരവശരായ ആ നവയുവാതികൾ (ഗോപികമാർ) 
രാത്രിക്കാലത്ത് തങ്ങളുടെ ബന്ധുജനങ്ങളെയും വീടുകളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, 
ആരുമറിയാതെ ഭഗവാന്റെ മനോഹര രൂപം കണ്ട് അവിടെയെത്തിച്ചേർന്നു.
ശ്ലോകം 3
അവിടെ ഒരുമിച്ചുകൂടിയ മാൻമിഴിയാളുകളുടെ അഭിലാഷങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയായി, 
സുന്ദരമായ വിലാസങ്ങളോടെ പരിഹാസവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ 
അവരുടെ ശുദ്ധവാക്കുകളെന്ന വാളിനാൽ കാമവികാരങ്ങളെ ഭേദിച്ച്, 
ദിവ്യപ്രേമരസത്തെ ഉണർത്തി.
ശ്ലോകം 4
ആനന്ദാതിരേകത്താൽ വിവശരായ ഗോപികമാരെ ചുംബിച്ചും ആശ്ലേഷിച്ചും 
ആനന്ദിപ്പിച്ച ഭഗവാൻ, തങ്ങളെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠരായി കരുതിയ അവരുടെ 
മനസ്സിലെ അഹങ്കാരം (മാനം) കണ്ട് അവിടെനിന്നും പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ശ്ലോകം 5
ഭഗവാന്റെ ലീലകളെ അനുകരിച്ചുകൊണ്ടും, 
വൃന്ദാവനത്തിലെ പുളിനങ്ങളിലും മരങ്ങളോടും ഭഗവാനെക്കുറിച്ച് 
ചോദിച്ചുകൊണ്ടും ഗോപികമാർ അലഞ്ഞു. എവിടെയും കാണാതെ 
വിരഹവേദനയോടെ അവർ ഭഗവാന്റെ 
ഗുണങ്ങളെ പാടി സ്തുതിച്ചു (ഗോപികാഗീതം).
ശ്ലോകം 6
ഗോപികമാരുടെ തീവ്രമായ പ്രാർത്ഥനയിലും വിരഹത്തിലും പ്രസാദിച്ച്, 
ഭഗവാൻ വീണ്ടും അവരുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. 
അവരുടെ നിഗൂഢമായ പരിഭവങ്ങൾക്കും ചോദ്യങ്ങൾക്കും മറുപടി നൽകി 
അവരോടൊപ്പം ഇരുന്നു.
ശ്ലോകം 7
കരുണാമയനും, മഞ്ഞപ്പട്ടാടയണിഞ്ഞവനും, 
നീലോല്പല ശ്യാമവർണ്ണനും, മന്ദഹാസം പൊഴിക്കുന്ന 
പ്രേമസ്വരൂപനുമായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ രാസലീലയ്ക്കായി തയ്യാറായി.
ശ്ലോകം 8
തുടർന്ന് ഭഗവാൻ രാസമണ്ഡലം തീർത്തു. കാമദേവന്റെ ഭ്രമങ്ങൾക്ക് 
മൂലകാരണമായ ഭഗവാൻ, ഓരോ രണ്ട് ഗോപികമാർക്കിടയിലും തന്റെ 
ഓരോ രൂപം പ്രകടിപ്പിച്ച് അവരുടെ തോളുകളിൽ കൈകൾ വെച്ചു.
ശ്ലോകം 9
വണ്ടുകൾ മൂളുന്നതും, ശീതളവായു വീശുന്നതും, അതിദിവ്യമായ സംഗീതം 
അലയടിക്കുന്നതും, ഗോപികമാരുടെ ആഭരണങ്ങളുടെ 
നാദത്താൽ മുഖരിതമായതും, ചന്ദ്രിക വിരിഞ്ഞതുമായ 
ആ വനത്തിൽ രാസനൃത്തം പുരോഗമിച്ചു.
ശ്ലോകം 10
ഓരോ ഗോപികയ്ക്കും നടുവിലായി മനോഹരമായ ചമ്പകപ്പൂക്കൾക്ക് 
നടുവിലെ വണ്ടുപോലെ വിളങ്ങിയ ഭഗവാൻ, തന്റെ തളിരധരങ്ങളിൽ 
വേണു ചേർത്തുവെച്ച് രാസലീലയിൽ മുഴുകി.
ശ്ലോകം 11
പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലും നിശ്ചലമാക്കിയും, ദേവസ്ത്രീകളെ ഭ്രമിപ്പിച്ചും 
നീങ്ങിയ ആ രാസലീല കണ്ടുനിന്ന ദേവന്മാർ ആകാശത്തുനിന്ന് 
കൽപവൃക്ഷപ്പൂക്കൾ വർഷിച്ചു.
ശ്ലോകം 12
രാത്രിയെ ഒരു കല്പകാലത്തോളം നീട്ടി വിഹരിച്ച ഭഗവാൻ, 
ആകാശത്തുനിന്ന ദേവാസുരന്മാരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. 
കൃഷ്ണൻ തങ്ങളുടെ അടുത്ത് മാത്രമാണ് ഉള്ളതെന്ന് ഓരോ 
ഗോപികയും കരുതി ആനന്ദത്താൽ തുളുമ്പി.
ശ്ലോകം 13
തന്റെ കടാക്ഷങ്ങളാൽ മാൻമിഴിയാളുകളെ ഇളക്കിമറിച്ചും, 
വസ്ത്രങ്ങൾ ഇളകിയാടിയും, മുഖത്ത് വിയർപ്പുതുള്ളികൾ കിളിർത്തും 
ഭഗവാൻ രാസലീലയിൽ ആറാടി.
ശ്ലോകം 14
തുടർന്ന് താമരകൾ വിരിഞ്ഞുനിന്ന യമുനാ നദിയിൽ ഭഗവാൻ 
ഗോപികമാരോടൊപ്പം ജലക്രീഡ നടത്തി. ഗോപികമാർ ജലം തളിച്ചപ്പോൾ 
പുളകമണിഞ്ഞ് ഭഗവാന്റെ മാലകൾ അയഞ്ഞുപോയി.
ശ്ലോകം 15
വനമാലയണിഞ്ഞവനും, കുഞ്ജങ്ങളിൽ വിഹരിക്കുന്നവനും, 
രത്നാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞവനും, വ്രജസുന്ദരിമാരുടെ മനസ്സ് കവർന്നവനുമായ 
ആ ശ്രീകൃഷ്ണൻ സർവോത്കൃഷ്ടനായി വിളങ്ങുന്നു (വിജയിക്കുന്നു).
ശ്ലോകം 16
ആശ്രിതരുടെ ബന്ധുവായ, ആനന്ദക്കടലായ, 
മുഖത്ത് അധ്വാനത്തിന്റെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തിളങ്ങുന്ന ഭഗവാനേ! 
അങ്ങേക്ക് ജയം. സമസ്ത ദേവന്മാരും നിത്യവും സേവിക്കുന്ന 
അങ്ങയുടെ മുൻപിൽ വെറും അധമരായ ഞങ്ങൾ എന്തുമാത്രമാണ്!
ശ്ലോകം 17
കുണ്ഡലങ്ങളുടെ ശോഭയേറ്റ കവിൾത്തടങ്ങളുള്ളവനേ, 
ഇന്ദ്രന്റെ അഹങ്കാരം ശമിപ്പിച്ചവനേ, ഗോവർദ്ധന പർവ്വതം ഉയർത്തിയവനേ, 
ഗോകുലത്തെ പരിപാലിച്ചവനേ, മുരാസുരനെ വധിച്ച ശ്രീകൃഷ്ണാ! 
അങ്ങയുടെ പാദങ്ങളിൽ എനിക്ക് അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും 
പ്രേമവും പ്രദാനം ചെയ്താലും.